Vakantieland Spanje - Stad Cordoba

Córdoba is een stad in Andalusië in het zuiden van Spanje. Het is de hoofdstad van de gelijknamige Spaanse provincie. De stad ligt aan de rivier Guadalquivir en aan de voet van de Sierra Morena. In 2002 had de stad 316.528 inwoners.

Córdoba was de hoofdstad van het Middeleeuwse Kalifaat van Córdoba. Uit die glorietijd zijn talrijke monumenten overgebleven, waarvan de moskee van Córdoba het bekendst is.

Córdoba heeft een gunstige ligging aan de oevers van de Guadalquivir en in de nabijheid van de delfstoffenrijke Sierra Morena. Dit verklaart de vroege menselijke nederzettingen. De naam van de stad is vermoedelijk van Iberische oorsprong.

De stichting van Córdoba wordt toegeschreven aan de Carthagers. De Romeinen veroverden de plaats in 152 v. Chr., noemden het Corduba en maakten er de hoofdstad van hun provincies Hispania Ulterior van en vervolgens van Hispania Baetica.

In de 3e of 4e eeuw na Chr. werd Córdoba een bisschopszetel. Eén van de eerste bisschoppen zou Ossius geweest zijn, die als adviseur van Constantijn de Grote zijn stempel drukte op het Concilie van Nicaea.

Na de verwoesting door de Vandalen, een Byzantijns tijdperk van 544 tot 571 en de verovering door de Visigoten in 572, verloor de stad zijn betekenis en raakte ze in verval.

In 711 werd Córdoba door het Arabische Rijk ingenomen en vijf jaar later werd het de hoofdstad van Al-Andalus. Onder het kalifaat van Córdoba bereikte de stad zijn demografisch, commercieel en cultureel hoogtepunt. Volgens sommige deskundigen had de stad ongeveer 500.000 inwoners, waarmee het de grootste stad op aarde was. In dat tijdperk werd de moskee van Córdoba voltooid en werd in de omgeving de luxestad Medina Azahara gebouwd. Op cultureel vlak werd een grote bloei bereikt. Christenen, joden en moslims leefden vreedzaam samen. Na de ondergang van het kalifaat van Córdoba, rond 1030, volgden verschillende dynastieën elkaar in snel tempo op. Onder de Almohaden verloor de stad zijn functie als hoofdstad van Al-Andalus.

Dit betekende het begin van een langdurig verval, dat beklemtoond werd door de verovering door de christenen onder Ferdinand III in 1236. De neergang duurde tot het begin van de 20e eeuw, toen de bevolking opnieuw toenam. Die toename ging echter niet gepaard met een economisch en cultureel herstel.