Vakantieland Spanje - Regio Canarische Eilanden

De Canarische Eilanden (Spaans: Islas Canarias) is een eilandengroep in de Atlantische Oceaan, ten westen van Marokko en de Westelijke Sahara. Het is één van de 17 autonome regio’s van Spanje. De Canarische Eilanden heeft als Spaanse autonome regio twee officiële hoofdsteden, Las Palmas de Gran Canaria en Santa Cruz de Tenerife.

De Canarische eilanden bestaan uit 7 eilanden El Hierro, Fuerteventura, Gran Canaria, La Gomera, La Palma, Lanzarote en Tenerife en 6 kleine eilandjes: Graciosa, Alegranza, Montaña Clara, Isla de Lobos, Roque del Este en Roque del Oeste.

De Romeinse Amazigh koning van Mauritania Juba II stuurde in 30 v.Chr. een expeditie naar de Canarische Eilanden en daar werden grote groepen honden aangetroffen. De oude Romeinen kenden deze eilandengroep al, en noemden ze waarschijnlijk naar de grote groepen honden (Latijn canis) die ze er volgens Plinius de Oudere aantroffen. De naam verwijst nog steeds naar deze honden (canis)

Guanchen
De oorspronkelijke bevolking van de Canarische Eilanden, voor de verovering door de Spanjaarden in de 15e eeuw, zijn de Guanchen. De tegenwoordige opvatting is, dat de Guanchen hun oorsprong vonden uit Berbers, die in een ver verleden vanuit Marokko de paar honderd kilometer naar de Canarische Eilanden hebben overbrugd. Daarnaast is het bij een groot deel van de wetenschappers ook geaccepteerd, dat de Guanchen overeenkomsten vertonen met de Portugese tak van de Cro-Magnons (8000 v.Chr.) uit de Muges-regio. Het is mogelijk dat ze zich rond 2000 v. Chr. op de eilanden hebben gevestigd en zich daarna tot de 15e eeuw afgescheiden hebben ontwikkeld.

Vlamingen
Tussen 1550 en 1600 ontstond op de eilanden een Vlaamse Canarische Natie. Er kwamen veel Vlamingen wonen, die er suikerplantages oprichtten. Nog altijd vindt je er straten en huizen met Vlaamse namen.